Podczas koncertu, Dalibor Karvay – wirtuoz skrzypiec, 25-letni słowacki Rom, wybitny artysta międzynarodowej sławy wraz z solistami prestiżowej Opery Wiedeńskiej – Beate Ritter (sopran) i Alexandrem Zbigniewem Pinderakiem (tenor) w towarzystwie Orkiestry Filharmonii Krakowskiej wykonają:

w części I:
Uwertura do “Zemsty Nietoperza”, Johann Strauss syn
Soprano: Aria Adeli (Mein Herr Marquis) z “Zemsty Nietoperza”, J. Strauss
Tenor: Gondellied (Komm in die Gondel) z “Nocy w Wenecji”, J. Strauss
Soprano: Frühlingsstimmenwalzer, J. Strauss
Tenor: Lagunenwalzer z „Nocy w Wenecji”, J. Strauss
Duet Rozalindy i Alfreda (Trinke Liebchen) z “Zemsty Nietoperza”, J. Strauss

w części II: Waxman: Carmen Fantasy,
Ravel: Tzigane
Czajkowski: Valse Scherzo

„Life Festival Oświęcim to jedna z najbardziej uznanych wielokulturowych imprez w Polsce. Gromadzi artystów pochodzących z różnych krajów i kontynentów. Bardzo nas cieszy, że wyjątkowy koncert solistów wiedeńskich i młodego słowackiego geniusza skrzypiec z towarzyszeniem Orkiestry Filharmonii Krakowskiej uświetni pierwszy dzień naszego festiwalu” - powiedział Darek Maciborek, pomysłodawca i dyrektor artystyczny wydarzenia.

Koncert odbędzie się w Oświęcimskim Centrum Kultury o godzinie 19:00. Wstęp wolny za zaproszeniami – do odbioru w kasie OCK.

Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie rozpoczęła swą działalność w lutym 1945 roku, jako pierwsza polska orkiestra symfoniczna po zakończeniu II wojny światowej. Pierwszym powojennym dyrektorem, a zarazem dyrygentem pamiętnego koncertu w lutym 1945 r. był Zygmunt Latoszewski. Później na przestrzeni 65 lat na czele zespołu stali inni wybitni mistrzowi batuty, m.in. Walerian Bierdiajew, Bohdan Wodiczko, Stanisław Skrowaczewski, Witold Rowicki, Andrzej Markowski, Henryk Czyż, Jerzy Katlewicz, Tadeusz Strugała, Gilbert Levine (USA), Vladimir Ponkin (Rosja), Tomasz Bugaj, Jan Krenz oraz ponownie Tadeusz Strugała. Dyrektorem artystycznym Filharmonii w latach 1988-90 był Krzysztof Penderecki, który w 1993 roku piastował stanowisko honorowego Dyrektora Artystycznego.

Orkiestra Filharmonii Krakowskiej wielokrotnie miała okazję towarzyszyć znakomitym solistom, wśród których znaleźli się m.in. Yehudi Menuhin, Artur Rubinstein, Igor i Dawid Ojstrach, Światosław Richter, Arturo Benedetti Michelangeli, Lew Oborin, Bella Dawidowicz, Maurizio Polini, Mścisław Rostropowicz, Nigel Kennedy, Vadim Brodski, Emanuel Ax, Yo-Yo Ma, Garrick Ohlsson, Gidon Kremer. Orkiestra koncertowała także pod batutą takich sław, jak Hermann Abendroth, Roberto Benzi, Paweł Klecki, Rafael Kubelik, Kiriłł Kondraszyn, Carlo Zecchi, Antal Dorati, Giuseppe Sinopoli, Helmuth Rilling, Jerzy Semkow, Kazimierz Kord, Gabriel Chmura, Antoni Witt, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kasprzyk, Marek Pijarowski oraz Christopher Hogwood.

Zespół FK koncertował w ponad 30 krajach, w tym w większości europejskich, grywał w znamienitych salach koncertowych na całym świecie np. Konzerthaus i Musikverein w Wiedniu, Gewandhaus w Lipsku czy Carnegie Hall w Nowym Jorku. Duże sukcesy Orkiestra odnosiła także na wielu prestiżowych festiwalach, takich jak Festival di Musica Contemporana we Włoszech (1961, 1964), Maggio Musicale Fiorentino we Włoszech (1972,1973), Festiwal Flandryjski w Belgii (1972, 1974, 1986, 1994), Festiwal Ateński (1974, 1987), Festival Estival de Paris (1983, 1986, 1989) i Festival de musique de La Chaise Dieu we Francji (1986, 1989, 2000), Festival Europäischer Musik w Niemczech (1985, 1986, 1990), Ravello Festival we Włoszech (1999, 2003), Wexford Festival Opera w Irlandii (2004, 2005) oraz kilkakrotnie na Warszawskiej Jesieni i Wratislavia Cantans.

Ważnym momentem w działalności artystycznej zespołu FK był udany występ w wiedeńskiej Musikverein w lutym 2009, który zaowocował kolejnym zaproszeniem krakowskiego zespołu do tej prestiżowej Sali koncertowej w obecnym sezonie artystycznym 2010-2011.

W dorobku krakowskiej orkiestry filharmonicznej znajdują się liczne prawykonania utworów kompozytorów XX wieku m.in. Artura Malawskiego, Grażyny Bacewicz, Witolda Lutosławskiego, Tadeusza Machla, Krystyny Moszumańskiej-Nazar, Juliusza Łuciuka, Adama Walacińskiego, Bogusława Schaeffera, Henryka Mikołaja Góreckiego, Krzysztofa Pendereckiego, Zbigniewa Bujarskiego, Marka Stachowskiego, Krzysztofa Meyera, Wojciecha Widłaka, Marcela Chyrzyńskiego, a także nagrania fonograficzne, które dwukrotnie zwieńczone zostały najważniejszymi wyróżnieniami: Pasja Krzysztofa Pendereckiego pod dyrekcją Henryka Czyża w 1967 otrzymała „Grand Prix du Disque”, a Polonica Franciszka Liszta pod dyrekcją Tadeusza Strugały nagrodzone zostały w 1988 „Grand Prix International du Disque”.

Od wielu dziesięcioleci zespół prowadzi bogatą, regularną działalność koncertową, włącza się także w działalność edukacyjną Filharmonii, prezentując najwybitniejsze dzieła młodym słuchaczom. Orkiestra realizuje ok. 50 programów w każdym sezonie artystycznym na koncertach symfonicznych, a także razem z chórem mieszanym i chórem chłopięcym podczas koncertów oratoryjnych. W jej szerokim repertuarze znajdują się utwory z różnych epok – od Bacha aż po Pendereckiego.

Od marca 2009 roku Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Filharmonii oraz szefem Orkiestry jest Paweł Przytocki, który wzorem swoich wybitnych poprzedników dba o najwyższy poziom artystyczny zespołu i różnorodność repertuaru, prezentując krakowskiej publiczności wyjątkowe interpretacje dział najwybitniejszych kompozytorów.

Dalibor Karvay – wybitny talent, światowej sławy słowacki wirtuoz skrzypiec.

Urodził się 24 lipca 1985 roku we Vrútky na Słowacji. Od dzieciństwa przejawiał niezwykły talent muzyczny. W wieku trzech i pół roku rozpoczął naukę gry na skrzypcach pod okiem swojego ojca. Pierwszy koncert zagrał w wieku 7 lat i już podczas nauki w Basic Art School we Vrutky, nagrał swoje pierwsze wykonania dla Słowackiego Radia. W 1993 roku, w wieku 8 lat, wziął udział i został nagrodzony w międzynarodowym Kocian’s Violin Competition w Ustí, a w 1994 roku w wieku lat 9, wygrał pierwszą nagrodę na Ján Cikker Festival w Banská Bystrica na Słowacji. W roku 1995 w wieku 10 lat wziął udział w kursie interpretacji skrzypcowej w Piešťany pod przewodnictwem profesora Eduarda Gracha. Rok później wydał swoją pierwszą płytę. Został wtedy również nagrodzony podczas VIII International Meeting of Young Musicians w Cordobie w Argentynie oraz na Talentarium w Zlínie w Czechach.

Dzięki swojej pracowitości, Karvay rozwinął zdolności, które pozwoliły mu odnieść sukcesy sceniczne w tak młodym wieku. Systematycznie kształcił się w Konserwatorium w Žilinie pod opieką prof. Bohumila Urbana i od 2000 roku studiował w Konserwatorium Wiedeńskim (Vienna’s Konservatorium der Stadt Wien). Obecnie uczy się tam pod okiem znanego nauczyciela skrzypiec– Prof. Borisa Kuschnira. W 2002 roku wziął udział w Master Course z Prof. Hermanem Krebbesem.

W 2002 roku wygrał pierwszą nagrodę w konkursie Wiedeńskiego Konserwatorium. W tym samym roku otrzymał również dwie nagrody podczas 11-go Eurovision International Competition — Grand Prix dla Młodego Muzyka Roku oraz nagrodę główną.

Pośród jego najbardziej znaczących sukcesów znajduje się pierwsze miejsce w Tibor Varga International Competition w Szwajcarii (2003). Podczas studiów w Wiedeńskim Konserwatorium zaakceptował zaproszenia do występów na słowackich festiwalach - Vrútocká hudobná jar 2001, Trnavská hudobná jar 2003, Bratislava Culture Summer 2003, a także w wydarzeniach międzynarodowych, takich jak Bratislava Music Festival w 1994, koncert w Watykanie dla papieża Jana Pawła II w 1995, koncert na rzecz ONZ oraz Tydzień Kultury Słowackiej w Hiszpanii. Występował również podczas Talentinum International Festival of Young Concert Artists w Zlínie, na 37-mym International “Moravian Autumkn” Festival w Brnie oraz Central European Festival w Žilinie. Zagrał wiele koncertów w Europie, Ameryce Południowej, Północnej Afryce i Azji.

Pracował z takimi dyregentami jak m.in. Ernest Theis, Leoš Svárovsky, Oliver Dohnányi, Herman Engels, Petr Vronsky, Karol Kevický, Ondrej Lenárd. Występował z wieloma światowymi orkiestrami – wśród nich znalazły się między innymi: Rundfunk Symfonieorchester Berlin, Solistes Européens Luxembourg, Radio Symphonieorchester Vienna, the English Chamber Orchestra, the Bohuslav Martinů Philharmonic Orchestra in Zlín, Słowacka Orkiestra Filharmoniczna, the Košice State Philharmonic Orchestra, the Žilina State Chamber Orchestra, etc. Zaangażował się także w grę muzyki kameralnej jako członek trio fortepianowego w składzie: Dalibor Karvay (skrzypce), Milan Karanovič (wiolonczela), Stefan Stroissnig (fortepian).

Life Festival Oświęcim to inicjatywa, która zrodziła się z potrzeby przełamywania stereotypów kulturowych i przekazywania ducha tolerancji. Głównym celem festiwalu jest budowanie pokojowych relacji ponad granicami kulturowymi i państwowymi, a w konsekwencji potępienie rasizmu i antysemityzmu.

„Organizacja festiwalu na rzecz pokoju w Oświęcimiu to bardzo dobry pomysł. W miejscu naznaczonym traumą zgromadzą się ludzie, którzy podpisują się pod ideą pokoju i przełamywania stereotypów, a muzyka i inne formy sztuki są najlepszym środkiem wyrazu tych idei. Jestem przekonany, że w Oświęcimiu zobaczę kilkanaście tysięcy uśmiechniętych osób otwartych na muzykę i wiem, że dla mnie będzie to występ niezwykły, właśnie ze względu na przyświecającą mu pozytywną ideę” – powiedział Muniek Staszczyk, założyciel i lider grupy T.Love.

Life Festival to przede wszystkim wydarzenie muzyczne. Jako jedna z najbardziej prestiżowych i wielokulturowych imprez w Polsce, gromadzi artystów pochodzących z różnych krajów i kontynentów. Podczas II Life Festival Oświęcim zagrają tacy artyści jak: James Blunt, Matisyahu, RotFront, Kana, Blue Cafe i Dunkelbunt. Do tegorocznej edycji festiwalu organizatorzy zaprosili również wybitnych przedstawicieli innych dziedzin sztuki. W ramach festiwalu wystawiony zostanie spektakl „Biała Bluzka” z Krystyną Jandą w roli głównej. Odsłonięty zostanie także mural autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich malarzy i grafików – Edwarda Dwurnika. O kolejnych artystach II Life Festival Oświęcim będzie można przeczytać już wkrótce.

Edward Dwurnik to jedna z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej - niepokorny i prowokacyjny, zmienny, nieprzewidywalny i pełen diabelskiego poczucia humoru. Jego prace budzą poruszenie i wywołują skrajne emocje, także wśród twórców najmłodszego pokolenia. Mural stworzony z okazji II Life Festival Oświęcim, swoją tematyką będzie nawiązywał do przesłania imprezy – propagowania pokoju, przełamywania barier i stereotypów kulturowych, a także przekazywania ducha tolerancji.

„Oświęcim to specyficzne miejsce - kojarzy się z muzeum i z holocaustem. Od razu pomyślałem, że powinienem namalować przedwojennych grajków, którzy graliby na kontrabasach” – mówi artysta. „Okazało się, że motywacją organizatorów festiwalu jest odczarowanie tego miejsca - chcieliby żeby Oświęcim stał się normalnym miastem, nie tylko z traumą tego obozu. Stanęło na tym, że będą to młodzi ludzie, grający na pięknych, pomarańczowych kontrabasach. Te wszystkie postaci i te piękne instrumenty będą na tle mojego ukochanego błękitu pruskiego”.

Edward Dwurnik bez wahania przyjął propozycję udziału w Life Festivalu Oświęcim 2011 – idea przyświecająca wydarzeniu jest mu bardzo bliska: „Wydaje mi się, że to jest świetna idea, bo to miejsce jest przecież niesamowitym, dwudziestowiecznym symbolem. Bardzo dobrze, że Life Festival będzie w Oświęcimiu i przyciągnie tam ludzi. Prawdopodobnie będą oni odwiedzać też muzeum” – mówi artysta.

Life Festival Oświęcim to przede wszystkim wydarzenie muzyczne. Jako jedna z najbardziej prestiżowych i wielokulturowych imprez w Polsce, gromadzi artystów pochodzących z różnych krajów i kontynentów. W tym roku w imprezie wezmą udział mi.in. James Blunt, Matisyahu, RotFront, T.Love, Blue Cafe, Kana i Dunkelbunt.

Głównym celem festiwalu jest przesłanie budowy świata wolnego od rasizmu i antysemityzmu w całym bogactwie jego różnorodności kulturowych. Do tegorocznej edycji festiwalu, organizatorzy zaprosili jednak również wybitnych przedstawicieli innych dziedzin sztuki. O kolejnych artystach II Life Festival Oświęcim będzie można przeczytać już wkrótce.

„Biała Bluzka” z Krystyną Jandą w roli głównej podczas II Life Festiwal w Oświęcimiu W ramach II Life Festival Oświęcim w czwartek 16 czerwca w Oświęcimskim Centrum Kultury odbędzie się przedstawienie „Biała Bluzka” na podstawie opowiadania Agnieszki Osieckiej z Krystyną Jandą w roli głównej.

„Biała Bluzka” wg opowiadania Agnieszki Osieckiej to historia miłosna ze stanem wojennym w tle. Niegdyś kultowy spektakl w nowej adaptacji Magdy Umer stał się ponadczasową opowieścią o życiowych outsiderach. Emocje głównej bohaterki – Elżbiety, granej przez Krystynę Jandę, opowiadane są przy pomocy dziesięciu najważniejszych piosenek autorstwa Agnieszki Osieckiej. Spektakl miał premierę 4 czerwca 2010 roku w warszawskim Och-Teatrze i zebrał bardzo entuzjastyczne recenzje krytyków teatralnych.

Adaptacja, reżyseria oraz koncepcja scenograficzna – Magda Umer
Opracowanie i kierownictwo muzyczne – Janusz Bogacki
Producent wykonawczy – Alicja Przerazińska
Światło – Piotr Pawlik
Realizacja scenografii – Małgorzata Domańska
Montaż materiałów filmowych – Zofia Halwic

W roli Elżbiety – Krystyna Janda

Zespół w składzie:
Janusz Bogacki - fortepian, Tomasz Bogacki - gitara,
Paweł Pańta - kontrabas, Bogdan Kulik – perkusja.

Life Festival Oświęcim to przede wszystkim wydarzenie muzyczne. Jako jedna z najbardziej prestiżowych i wielokulturowych imprez w Polsce, gromadzi artystów pochodzących z różnych krajów i kontynentów. Głównym celem festiwalu jest przesłanie budowy świata wolnego od rasizmu i antysemityzmu w całym bogactwie jego różnorodności kulturowych. Do tegorocznej edycji festiwalu, organizatorzy zaprosili jednak również wybitnych przedstawicieli innych dziedzin sztuki. O kolejnych artystach II Life Festival Oświęcim będzie można przeczytać już wkrótce.

Informacje na temat biletów na monodram „Biała Bluzka” będą niebawem dostępne na stronie II Life Festival Oświęcim.

Kana to siedmioosobowy, energetyczny skład pochodzący z Francji. Artyści mieszają w swojej twórczości elementy reggae, muzyki soul i rytmów kubańskich. Śpiewają po francusku, angielsku, jamajsku, hiszpańsku i portugalsku, a ich teksty mówią o ekologii, tolerancji i innych ważnych kwestiach, z którymi mierzy się współczesny świat.

Zespół [dunkelbunt] jest formacją, na czele której stoi Ulf Lindemann - kompozytor, producent i DJ urodzony w Hamburgu, ale od 2001 roku mieszkający w Wiedniu. Muzyka [dunkelbunt] jest jak rzeka, mająca źródła gdzieś w Indiach, przepływająca przez Orient na zachód, w kierunku Bałkanów i dalej. Reggae, dub, hip-hop oraz dancehall spotykają tu electro-swing, bałkańskie beaty oraz miejską muzykę klezmerską.

Na koncercie Artyści Świata wystąpi również anonsowana wcześniej łódzka grupa Blue Cafe, z towarzyszeniem artystów z Polski i Jamajki. Zespół kierowany przez Pawła Ruraka-Sokala przygotowuje się do wydania nowej płyty „Dada”, promowanej przez przebojową piosenkę „Buena”.

Znany jest już także pełen program koncertu finałowego II Life Festiwal w Oświęcimiu. 18 czerwca 2011 na stadionie MOSiR, wystąpi gwiazda główna festiwalu – James Blunt, a także Matisyahu, T.Love oraz zespół RotFront.

Organizatorzy przewidzieli atrakcyjne nagrody rzeczowe, które zostaną przyznane 16 czerwca 2011 podczas Dnia Tolerancji odbywającego się w ramach II Life Festival Oświęcim.

Grupy T.Love nie trzeba przedstawiać żadnemu fanowi muzyki w Polsce. Legendarna formacja, kierowana niemal od 30 lat przez Muńka Staszczyka, ma na koncie 15 albumów z takimi hitami, jak „Warszawa”, „I love you”, „Wychowanie”, „Chłopaki nie płaczą”, „King”, czy „Bóg”. Zespół jest w świetnej formie, co udowodnił m.in. podczas niedawnego koncertu w szwedzkim klubie Göta Källare w Sztokholmie.

Kolejna gwiazda – zespół RotFront to wielonarodowy skład pochodzący z Berlina, który wschodnioeuropejskie brzmienia (polka, muzyka klezmerska) podgrzewa energią południowych rytmów ska czy cumbia. W ich muzyce nie ma żadnych barier, wschód spotyka zachód, a północ brata się z południem. W składzie znajdują się muzycy z Ukrainy, Węgier, Niemiec, USA i Australii. Hiphopowy MC, akordeonista, sekcja dęta i zjawiskowa węgierska wokalistka – to tylko część tej energetycznej ekipy, która podczas koncertu potrafi rozruszać nawet najbardziej oporną publiczność.

James Blunt - światowa megagwiazda, Matisyahu - jeden z najciekawszych artystów międzynarodowej sceny muzycznej ostatnich lat, T.Love - kultowy już zespół, na którym wychowały się pokolenia Polaków, oraz RotFront - unikalny, międzynarodowy skład z Berlina – tworzą komplet wykonawców, którzy wystąpią podczas finałowego koncertu 18 czerwca w ramach II Life Festival w Oświęcimiu. Tym samym artyści wesprą główne idee festiwalu - przełamywanie stereotypów kulturowych, przekazywanie ducha tolerancji i postulat budowy świata wolnego od rasizmu i antysemityzmu w całym bogactwie jego różnorodności kulturowych.

„Idea festiwalu jak najbardziej nam odpowiada. Chodzi o to, aby wszyscy artyści, dający z siebie energię i muzykę, połączyli się. W ten sposób wytworzy się niesamowita magia” – mówi Dominika Gawęda, wokalistka zespołu Blue Cafe.

„Kiedyś John Lennon i Yoko Ono śpiewali ‘Give Peace a Chance’, dajcie szansę pokojowi. Więc dajmy tę szansę w czasie Life Festivalu” – dodaje lider grupy, Paweł Rurak-Sokal.

Blue Cafe wraz z gośćmi m.in. z Jamajki wystąpi w piątek, 17 czerwca 2011, podczas koncertu „Artyści Świata” na Rynku Starego Miasta w Oświęcimiu. Łódzka grupa jest jedną z największych gwiazd polskiej sceny muzycznej pierwszej dekady XXI wieku. Zespół kierowany przez Pawła Ruraka-Sokala przygotowuje się do wydania nowej płyty, „Dada”, promowanej przez przebojową piosenkę „Buena”.

T. Love, biografia:

Legenda polskiej sceny muzycznej. Zespół założony w 1982 roku w Częstochowie przez Muńka Staszczyka. Początkowo nazywali się T.Love Alternative. Inspirowali się punkiem i nową falą, zespołami takimi, jak: The Clash, Sex Pistols, Buzzocks Jam, Kryzys i Tilt. Jednocześnie pozostawali pod wpływem rytmów reggae i ska, a także klimatów z lat 60.

Pierwsza kaseta grupy nosiła tytuł "Nasz bubelon" i wydana została w 1984 roku po festiwalu w Jarocinie. Rok później wytwórnia Tilele Records wydała kasetę pod tytułem "Chamy idą". Hity takie jak "Wychowanie" czy "IV liceum" stały się młodzieżowymi hymnami lat 80.

W 1990 roku grupa ukazała swoje nowe, odmłodzone oblicze. Zmieniony został prawie cały skład - z dawnego pozostał tylko lider - Muniek Staszczyk. Wydana w 1991 roku płyta "Pocisk miłości", przyniosła m.in. wielki przebój „Warszawa". Rok później ukazał się album „King” oraz składanka „Dzieci rewolucji”. Rok 1994 przyniósł płyty "I Love You" oraz "Prymityw". Pierwsza zawierała materiał koncertowy oraz dwa utwory studyjne, które stały się hitami (tytułowy "I Love You" oraz "Syn miasta"). Na drugiej płycie znalazły się między innymi takie przeboje, jak: "Potrzebuję wczoraj", "Bóg" oraz "Wakacje". Kolejny studyjny album "Al Capone" ukazał się w 1996 roku. Promowały go single "1996" i "Jak żądło". W 1997 powstał krążek "Chłopaki nie płaczą”, z tytułowym przebojem, któremu towarzyszył znakomity teledysk, w którym zespół przedstawił siebie jako parodię boysbandu.

Dyskografię zespołu uzupełniają albumy: „BesT.love” (składanka, 1998) „Antyidol” (1999), „Model 01” (2001), „Superprodukcja” (ścieżka dźwiękowa do filmu, 2003), „T.Live” (składanka koncertowa, 2003) oraz „I Hate Rock’n’Roll” (2006).

Oficjalna strona zespołu: http://www.t-love.pl

RotFront, biografia:

"RotFront znaczy więcej, niż tylko muzyka: to istotny wkład do międzynarodowych relacji. Tak jak kiedyś Rosjanie uczyli się języka niemieckiego, słuchając Rammsteina, tak obecnie Niemcy śpiewają razem z Rotfront po rosyjsku, ukraińsku a nawet węgiersku" - Wladimir Kaminer (niemiecki pisarz, autor opowiadań, publicysta i DJ rosyjsko-żydowskiego pochodzenia)

Misją RotFront jest likwidowanie barier. Sami dają dobry przykład, żyjąc w wyluzowanej, harmonijnej interakcji różnych narodowości, grup etnicznych, muzycznych stylów i kultur. Ukrainiec, dwóch Węgrów, Amerykanin, Australijczyk oraz pięciu Niemców mieszają ze sobą ska, reggae, dancehall i cumbię z muzyką klezmerską, specyficzną berlińską stylistyką hip hop, wschodnioeuropejską turbopolką, śródziemnomorskimi melodiami i rockowymi riffami. Teksty po rosyjsku, węgiersku, niemiecku i angielsku opowiadają o życiu w Berlinie i przygodach imigrantów w mieście.

RotFront wywodzi się z berlińskiego Kaffee Burger, miejsca, gdzie narodziła się legendarna ekipa DJ’ska RussenDisko. Zespół jest dzieckiem dwóch berlińskich "emigrantskis". Yuriy Gurzhy (połowa kolektywu RussenDisko) połączył siły z węgierskim muzykiem Simonem Wahornem - inicjatorem HungaroGroover Soundsystem, aby w 2003 roku stworzyć Emigrantski Raggamuffin Kollektiv RotFront. Grając prawie całonocne koncerty, szybko urośli do miana głównej imprezowej kapeli stolicy Niemiec. Jeszcze przed podpisaniem kontraktu płytowego zagrali na wielu znaczących festiwalach, takich jakich Lowlands w Holandii, Fusion w Niemczech, Accordion w Austrii, czy Moods w Szwajcarii. Zaliczyli też mnóstwo koncertów klubowych i festiwali na Węgrzech.

Na składance "RussenDisko Hits 1" umieścili swoją wersję klasyka Kraftwerk "Wir sind die Roboter", mają też na koncie cover utworu "Remmidemmi" grupy Deichkind, legendy niemieckiego hiphopu. Album "Emigrantski Raggamuffin" (2009) nagrali we współpracy z berlińskim producentem Kraansem De Lutinem (Tiger HiFi, Martin Jondo, Culcha Candela). Data premiery najnowszego albumu, „Real Berlin Wedding”, to 29 kwietnia 2011.

RotFront tworzą:

Yuriy Gurzhy – gitara, bas, wokal
Simon Wahorn – bas, gitara, wokal
Dorka Gryllus – wokal (Węgierka, znana z ról w takich filmach, jak "Irina Palm" Sam Garbarsky'ego, "Kostucha" Wolfganga Murnbergera czy "Soul Kitchen" Fatiha Akina)
Mad Milian – MC
Anke Luchs - puzon
Dan Freeman - saksofon
Max Bakshish - klarnet i saksofon
Daniel Kahn – akordeon
Jan "Stix" Pfennig - perkusja

Blue Café, biografia:

Łódzki zespół Blue Café istnieje od 1998 roku. To ośmioosobowa grupa profesjonalnych muzyków, z wokalistką o niezwykle interesującej barwie głosu. Liderem jest klawiszowiec, kompozytor i aranżer – Paweł Rurak-Sokal. Grupa wykonuje muzykę pop z elementami acid jazzu, soulu, funky i hip-hopu.

W 2001 roku zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Pomaton, a debiutancka płyta "Fanaberia" miała premierę rok później, 18 maja 2002. Album, zawierający w sumie 17 utworów, nagranych wiosną 2001 roku w studiu Wincjusza Chrósta, spotkał się z wielkim zainteresowaniem, nie tylko w naszym kraju. Zespół został zaproszony na koncerty do Meksyku i Stanów Zjednoczonych. Już pierwszy singiel "Espaniol" został znakomicie przyjęty przez publiczność.

4 grudnia 2003 ukazał się drugi album formacji, zatytułowany "Demi-sec". Wśród gości znaleźli się: Marek Torzewski, Jacek Koman, Rei Ceballo (timbal, conga), Maria Pomianowska (sarangi), Mark Caudle (viola da gamba), Michał Czachowski (sitar), Rubinstein Quartett oraz oryginalne wokalistki z Łowicza.

W roku 2005 zespół opuściła wokalistka Tatiana Okupnik. Jej miejsce zajęła Dominika Gawęda, wybrana w trzyetapowym castingu, w którym wzięło udział ponad 400 dziewczyn.

We wrześniu 2006 odbyła się premiera kolejnego albumu Blue Cafe, "Ovosho”, promowanego przez singiel "Baby, baby".11 kwietnia 2008 r zespół wydał czwartą płytę pt. "Four Season", a promujące ją utwory "Czas nie będzie czekał" i "Niewiele mam" stały się hitami i przez wiele tygodni nie schodziły z pierwszych miejsc list przebojów.

W lutym 2011 roku, ukazał się singiel "Buena", zapowiadający piąty w dyskografii zespołu album, "DaDa" (premiera – marzec 2011). Obecnie grupę Blue Cafe tworzą: Paweł Rurak-Sokal, Dominika Gawęda, Piotr "Jasiek" Sławiński, Piotr Grąbkowski, Michał Niewiadomski, Marcin Błasiak, Sebastian Kasprowicz oraz Łukasz Moszczyński.

Artysta opiera swoją twórczość na muzyce reggae, dodając do niej elementy muzyki chasydzkiej, jazzu, hip hopu i beatboxingu. Śpiewa najczęściej po angielsku, choć zdarza mu się także wykonywać piosenki w języku hebrajskim lub jidysz. Matisyahu znany jest też z niezwykle żywiołowych, przykuwających uwagę koncertów. „Występy na scenie są ważną częścią tego, co robię. Wytwarza się tam energia, której nie da się osiągnąć w studiu nagraniowym” – mówi artysta. „Chcę, aby moja muzyka miała znaczenie, wzruszała ludzi i skłaniała ich do myślenia. Muzyka dociera bardzo głęboko i przemawia do nas w sposób silniejszy, niż jakiekolwiek słowa” – dodaje.

Matisyahu ma na koncie trzy świetnie przyjęte albumy studyjne, a także trzy płyty koncertowe. Najnowsza z nich, „Live at Stubb’s, Vol. 2”, nagrana z towarzyszeniem brooklyńskiego Dub Trio
(w składzie: gitarzysta D.P. Holmes, basista Stu Brooks i perkusista Joe Tomino), trafiła do sklepów

w lutym tego roku. „Dub Trio rozumie pojęcie przestrzeni. Dla mnie, jako wokalisty, to świetna rzecz, bo dzięki temu mogę podejść do śpiewania moich tekstów w zupełnie nowy sposób” – mówi Matisyahu.

Biografia

Matisyahu – ortodoksyjny żyd rapujący w rytm muzyki reggae, jeden z najoryginalniejszych artystów światowej sceny muzycznej ostatnich lat.

Naprawdę nazywa się Matthew Paul Miller. Urodził się 30 czerwca 1979 roku w West Chester, w stanie Pensylwania. Dorastał w środowisku żydowskim, najpierw w rodzinnych stronach, potem w Nowym Jorku. Ukończył tradycyjną szkołę przy synagodze w White Plains. Potem przez rok występował pod pseudonimem MC Truth w Oregonie. W 1996 roku pojechał do Izraela i ta wyprawa całkowicie zmieniła jego życie. Zafascynowany judaizmem, postanowił przyjąć jego ortodoksyjną postać. Po powrocie do Stanów skończył szkołę średnią, a następnie rozpoczął współpracę z żydowskim zespołem Pey Dalid. W międzyczasie został Chasydem i zaczął studiować Torę. Równolegle trwały już prace nad jego pierwszym albumem.

W 2004 roku podpisał kontrakt z wytwórnią JDub, promującą nieodpłatnie muzyków żydowskiego pochodzenia. W połowie października ukazał się jego debiutancki longplay, „Shake Off the Dust…Arise”. Rok później do sklepów trafiło koncertowe wydawnictwo artysty, zatytułowane „Live at Stubb's”. W latach 2005-2006 Matisyahu intensywnie koncertował w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Europie. Udało mu się także wystąpić w Izraelu i supportować Stinga.

Na początku marca 2006 roku premierę miała druga studyjna płyta, „Youth”, która potwierdziła, że Matisyahu jest jednym z czołowych artystów współczesnej sceny reggae. Równolegle ukazał się pierwszy album z remiksami, „Youth Dub” (drugi miał premierę pod koniec grudnia i zawierał m.in. cover The Police, „Message In a Bottle”).

W 2007 roku artysta zaangażował się w powstawanie filmu dokumentalnego „Unsettled”, którego bohaterami była szóstka uchodźców ze strefy Gazy. Muzyk napisał ścieżkę dźwiękową, a sam obraz zdobył nagrodę jury dla Najlepszego Dokumentu wyświetlanego podczas Slamdance Film Festival.

W połowie października następnego roku Matisyahu wydał EP-kę, zatytułowaną „Shattered”. Pod koniec sierpnia 2009 roku, światło dzienne ujrzał longplay „Light” oraz EP-ka, „Live at Twist & Shout”.

Najnowszy, koncertowy album artysty, „Live at Stubb's Vol. 2”, trafił do sklepów w lutym b.r.

James Blunt status światowej megagwiazdy uzyskał dzięki pierwszej płycie „Back to Bedlam”. Jego drugi album „All The Lost Souls”, przyniósł takie hity jak: “1973”, ”Same Mistake” czy “Carry You Home”. Oba wydawnictwa osiągnęły łączny nakład 18 milionów egzemplarzy, a sam Blunt otrzymał ogromną ilość nagród i wyróżnień, w tym dwie nagrody Brit Awards, dwie World Music Awards, dwie MTV Video Music Awards, nagrodę MTV European Music Award oraz pięć nominacji Grammy.

Pod koniec 2010 roku do sklepów trafił trzeci album Blunta, „Some Kind of Trouble” (zawierający m.in. przebojowy singiel “Stay the Night”). „Troszkę w nim nastroju z początku lat 80. Na Zachodzie panowało wówczas powszechne przekonanie, że możemy wszystko. Ten sam optymizm odczuwaliśmy jako nastolatkowie” - mówi James. „Nowe piosenki nie są o sławie i popularności, one są o rzeczywistości” – dodaje artysta. “Przesiadywałem z moimi przyjaciółmi, pisząc piosenki o świecie, w którym żyjemy i o tym, gdzie chcielibyśmy pojechać”.

Do pracy nad “Some Kind of Trouble” Blunt podszedł inaczej, niż w przypadku dwóch pierwszych albumów. “Przedtem pisałem piosenkę, którą dopiero później nagrywaliśmy. Tym razem wchodziłem do studia z niczym. Byliśmy pełni energii i ekscytacji, ponieważ wiedzieliśmy, że będziemy się świetnie bawić w studiu. Działaliśmy bardzo spontanicznie.”

Podczas poprzedniego światowego tournee (2008-2009), Blunt wspierał organizację humanitarną ”Doctors Without Borders” (Lekarze bez granic), której pracę miał okazję obserwować jako absolwent akademii wojskowej Sandhurst i oficer armii brytyjskiej stacjonujący w Kosowie. Blisko współpracuje również z fundacją „Friends Of The Earth” (Przyjaciele Ziemi), której celem jest zwiększenie świadomości dotyczącej zmian klimatycznych.

Blunt ogromną radość czerpie zarówno z tworzenia muzyki, jak i z grania koncertów. “Wydajcie album i zabierzcie mnie w trasę” – powiedział po nagraniu ostatniej płyty. “Grając te piosenki będziemy przeżywać najlepsze chwile naszego życia.”

Miejsce

Na miasto Oświęcim patrzymy przede wszystkim przez pryzmat jego tragicznej historii. Jednak ponad pół wieku po tamtych wydarzeniach, Oświęcim jest również ośrodkiem licznych inicjatyw na rzecz pokoju i tolerancji, miejscem spotkań ludzi różnych narodowości, wyznań i przekonań, w którym nowe pokolenia chcą budować przyszłość bez wojen i przemocy. W mieście uznawanym za symbol Holocaustu – zagłady narodu żydowskiego i eksterminacji innych narodów, w tym przede wszystkim Polaków, Romów oraz Rosjan, po raz drugi wybrzmi przesłanie budowy świata wolnego od rasizmu i antysemityzmu w całym bogactwie jego różnorodności kulturowych.

Idea

Life Festival Oświęcim to inicjatywa, która zrodziła się z potrzeby przełamywania stereotypów kulturowych i przekazywania ducha tolerancji. Głównym celem festiwalu jest budowanie pokojowych relacji ponad granicami kulturowymi i państwowymi, a w konsekwencji potępienie rasizmu i antysemityzmu. Muzyka łączy ludzi niezależnie od wieku, pochodzenia, wykształcenia i statusu społecznego. Obce są jej granice wynikające z wyznawanej religii, poglądów politycznych, rasy i narodowości. Podczas II Life Festival Oświęcim, artyści i publiczność jednym głosem dadzą wyraz wierności tej idei.